هر ایرانی‌ یک رسانه



این روزها - بعد از انتخابات - به شدت حال منقلبی دارم، مانند همهٔ شما. همهٔ شما هموطنان. بر این باورم، فارغ از آنکه چه عقیده سیاسی یا مذهبی‌ داشته باشیم، اتفاقات اخیر هر ایرانی‌ را منقلب می‌کند. هر ایرانی‌ که کوچک نشانی‌ از این خاک هنوز در وجودش هست.
این روزها جرات شنیدن تصنیف "ایران‌ای سرای امید" و یا حتی "فریاد (خانه‌ام آتش گرفت است)" شجریان را ندارم. این بغض فروخورده، تازه شده و با اندک تلنگری میترکد.
اما درد من نه فقط بلایست که از بالا بر ما اعمال شده، که بیشتر از نبود آگاهی‌ بعضی‌ از هم میهنانم از شرایط و قضاوت‌های آنها و عدم همراهی آنهاست. گرچه خیلی‌ از آنان به علت نبود دسترسی‌ به اخبار و داشتن تنها منبع خبری موجود که در خوشبینانه‌ترین حالت فقط بخشی از حقیقت را میگوید (که این خود بزرگترین دروغ است) خیلی‌ هم مقصر نیستند. از سوی دیگر عقاید مذهبی‌ و بمباران خبری رسانه‌های داخلی‌ فرصت اندیشیدن و تامل را از آنان گرفته و اجازه نمیدهد گمان کنند ممکن است این همهٔ حقیقت نباشد.
حرف دلم بسیار است و نمی‌شود که بنویسم.
تنها راهی‌ که برای حل این معضل به نظرم می‌رسد استفاده و ادامهٔ ایدهٔ "هر ایرانی‌ یک رسانه" است ، وظیفهٔ خود میدانم و از شما نیز تقاضا دارم با صبر بسیار در یک برنامهٔ بلند مدت با افراد نزدیک خود گفتگو کنید و سعی کنید اطلاعاتی‌ که به گوششان نمیرسد را به آنان بگویید. چه بسیار کسانی‌ که نه به اینترنت نیم بند داخلی‌ دسترسی‌ دارند نه به ماهواره.

نکته مهم: استدلال نکنید، عصبی نشوید. خبر رسانی کنید و فقط تقاضا کنید خبرهای سانسور شده را بخواند و بشنوند.

آنگاه شما پیروز خواهید شد!




ابتدا شما را نادیده می گیرند
بعد به شما می خندند
بعد با شما مبارزه می کنند
آنگاه شما پیروز خواهید شد!

گاندی


First they Ignore you
Then they laugh at you
Then they fight you
THEN YOU WIN.

Mahatma Gandhi

این صدای خس و خاشاک است


درود بر شرافت استاد شجریان؛

خبر:
محمدرضا شجریان استاد بزرگ موسیقی آواز ایران طی گفتگویی تلفنی با بی بی سی گفت:
به حق و حقوق من تجاوز نکنید، هر گاه صدای من را در تلویزیون پخش می کنید ، تمام بدنم می لرزد و احساس شرم می کنم ، صدای مرا از این رسانه پخش نکنید ، این صدای همان خس و خاشاک است

وی ادامه داد که این صدا و سرودها در سال 57 و 58 و بخاطر حرکت بزرگ مردم ایران بود ولی این سرودها را به صورت مردمانی که من برای آنها خوانده ام و به خواستشان توجه نمی شود می زنند

شجریان که با بی بی سی صحبت می کرد با عصبانیت و موکدا گفت: این صدای خس و خاشاک است و هیچ حقی برای پخش آن ندارند

ظاهرا اشاره این استاد بزرگ آواز ایرانی به سخنان چند روز پیش احمدی نژاد بود که مردم حاضر در راهپیمایی ها علیه خود را خس و خاشاک و اراذل و اوباش نامید

ما خس و خاشاک نیستیم





آری به اتفاق جهان میتوان گرفت

درد مشترک

همراه شو عزیز/همراه شو عزیز
تنها نمان به درد/کین درد مشترک
هرگز جدا جدا/درمان نمی شود
دشوار زندگی/هرگز برای ما
بی رزم مشترک/آسان نمی شود
تنها نمان به درد/همراه شو عزیز
همرا شو/همراه شو
همراه شو عزیز
همراه شو عزیز
تنها نمان به درد/کین درد مشترک
هرگز جدا جدا/درمان نمی شود


این هم فایل صوتی این تصنیف.

با کیفیت و حجم کمتر هم اینجاست


پیشتر این مطلب رو گذاشته بودم ولی الان با بغضی در گلو تنها کاری که میتوانم بکنم همین است.

فیلترشکن جدید


این یک فیلترشکت جدیده که توی این اوضاع شاید به درد بخوره

می کنم فریاد ، ای فریاد ، ای فریاد ...



خانه ام آتش گرفته است آتشی جانسوز
هر طرف می سوزد این آتش
پرده ها و فرش ها را تارشان با پود

من به هر سو می دوم گریان
در لهیب اتش پر دود

وز میان خنده هایم تلخ
و خروش گریه ام ناشاد
از درون خسته سوزان
می کنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد...

از فراز بام هاشان شاد
دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب
بر من آتش به جان ناظر
در پناه این مشبک شب

من به دستان پر از تاول
این طرف را می کنم خاموش
وز لهیب آن روم از هوش

زان دگر سو شعله برخیزد به گردش دود
تا سحرگاهان که می داند که بود من شود نابود.

خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر
صبح از من مانده بر جا مشت خاکستر

وای آیا هیچ سر بر می کنند از خواب
مهربان همسایگانم از پی امداد؟
سوزدم این آتش بیدادگر بنیاد
می کنم فریاد ، ای فریاد ، ای فریاد




رای به یک اصولگرا به امید اصلاحات



شب انتخابات است. دلم آنجاست، در ایران. بر خلاف خیلی‌ها، این دل شور ندارد در آن آشوبی بپاست.

به امید اصلاحات به یک اصولگرا رای میدهیم!

تنها دلخوشی من شادی مردم میهنم از خالی‌ شدن این صندلی‌ از کسی‌ است که نمیخواهندش.

ولی‌ کسی‌ که به جای او می‌نشیند قولی‌ از اصلاحات مورد نظر من و یا شما نداده و نمیدهد. اما ما دوست نداریم به این موضوع فکر کنیم. دلمان فقط به همان حسن اول باید خوش باشد.

فعلا همه جو زده ا‌ند. بعدا شاید فکر کنیم.

کلاس زبان




در آمریکا به علت وجود تعداد زیاد مهاجرینی که از سرتاسر دنیا به اینجا می آیند، کلاس های آموزش زبان انگلیسی در دبیرستان ها و کلیسا ها برگزار میشه که در کنار زبان انگلیسی، آشنایی با فرهنگ آمریکا و تاریخ و سنن و روش زندگی در آمریکا نیز مد نظر است. این کلاسها معمولا به صورت بسیار ارزان و در ساعت هایی خارج از وقت اداری برگزار مبشه. نکته جالب اینکه کسانی که به عنوان معلم در این کلاسها هستند، بدون دریافت دستمزد تدریس میکنند و به عنوان یک کار خیرخواهانه و داوطلبانه آن را انجام میدهند.
اوایل فکر میکردم شاید با این کار معافیت مالیاتی و یا منفعت مالی دیگری متوجه آنهاست. ولی اینگونه نیست. تقریبا تمام معلم ها مسیحی های معتقدی هستند که به نیت خیر چنین میکنند.

ما هم در یکی از این کلاسها که در Mclean Bible Church که انصافا کلیسای بزرگ و مجهزیست، برگزار میشود شرکت کردیم. این کلاسها در 5 مقطع مختلف و با هزینه 10 دلار برای هر ترم به علاوه هزینه کتاب برگزار میشه.

نکته جالبی که وجود داره تنوع ملیتی شاگردها در این کلاسهاست. پنداری سازمان ملل کوچکی در این کلیسا وجود داره. فقط در کلاس ما 6 شاگرد بودند که از فلسطین، ترکیه، گواتمالا، کره جنوبی و البته ایران بودند. الیزابت خانم مهربانی که در کلاس مقطع 5 معلم ما بود، علاوه بر وقتی که برای تدریس می گذاشت، در پایان دوره همه ما را به ناهار دعوت کرد و کادوهایی نیز به فراخور به هر شاگرد داد. (به من هم دوکتاب انگلیسی گزیده اشعار حافظ رسید! ) در پایان دوره هم در جشنی که در کلیسا برگزار شد ضمن دادن مدرک پایان دوره، پذیرایی مفصلی هم انجام شد که جای همه شما خالی بود.

میز پذیرایی مراسم که در آن سینی ما و حلواهای آن هم دیده میشود.

ناهار در رستوران "کافه دیوان" در واشنگتن دی سی
از راست به چپ: داگلاس، ارشان، ساموئل، سمن، محمد، الیزابت

آنی بود، درها وا شده بود



شعر زیر شعر زیبا و غریبی از سهراب سپهری است، که شاید اگر محسن نامجو آن را نمیخواند، کشفش نمیکردم. البته طبع لطیف دوست عزیزم عباس نیز در این میان کمک بزرگی بود. این شعر کوتاه گویای چیزی شبیه مکاشفه دارد که دمی و آنی برای سهراب حاصل شده. میخواستم بیشتر در مورد این شعربنویسم که کمی سواد مانع شد. عجیب اینکه تفسیر و توضیحی هم در مورد این شعر در اینترنت پیدا نکردم. دوستان خوش ذوق مددی!




آنی بود، درها وا شده بود.

برگی نه، شاخی نه، باغ فنا پيدا شده بود.

مرغان مکان خاموش، اين خاموش، آن خاموش، خاموشی گويا شده بود.

آن پهنه چه بود: با ميشی، گرگی همپا شده بود.

نقش صدا کم رنگ، نقش ندا کم رنگ، پرده مگر تا شده بود؟

من رفته، او رفته، ما بی ما شده بود.

زيبائی تنها شده بود.

هررودی، دريا،

هر بودی، بودا شده بود.


این هم اجرای زیبای نامجو
Download

معضل نام گذاری خودرو در ایران



شنیدم که از دومین (یا سومین) خودروی ملی در ایران خودرو پرده برداری شد.
پیش از هرچیز خسته نباشید به دست اندر کاران این پروژه. پروژه ایی که من هم مدتی در آن مشغول بودم و در ایران خودرو به نام پروژه X12 شناخته میشود. در اینجا در مورد این خودرو صحبتی ندارم ولی نامی که برایش برگزیده اند و کامتنی که یکی از دوستان در پست قبلی گذاشته بود باعث شد که در مورد نامگذاری خودروها در ایران و خصوصا ایران خودرو نکاتی را یادآور شوم.
تمام مواردی که باعث شد نام "معضل" را برای این موضوع انتخاب کنم در زیر میخوانید:

پژوپارس:
این خودرو ابتدا به نام پرشیا و سپس سفیر و پس از آن پارس نامیده شد.
پژو آردی:
این خودرو به نام پیکان آردی و سپس به علت اعتراض پژو، پژو آردی نامیده شد
سمند:
این خودرو ابتدا پیکان جدید، پیکان 110، و سپس سمند نامگذاری شد.
سریر:
این خودرو ابتدا ردان و سپس سریر نامیده شد.
سورن:
ابتدا در روز پرده برداری سورَن و پس از آن سورِن خوانده شد.
مینیاتور:
خودروی ملی که نام ایرانی ندارد و املای آن نیز اشتباه است. Miniator به جای Miniature. ظاهرا ورود هموطنانی که به آمریکا میگفتند Shame and you ، به سایپا باعث این اشتباه شده.
صبا و نسیم:
آخرین باری که نام فارسی مدلهای پراید را شنیده یا به کار برده اید یادتان هست؟

اما خودروی جدید ملی با نام Runna یک مشکل کوچک از نوع دیگر دارد. کلمه Rana با همین تلفظ در زبان اسپانیایی که البته زبان بیشتر کشورهای آمریکای جنوبی هم هست به معنی قورباغه است! یعنی اگر بخواهیم این خودرو را به کشور دوست و برادر ونزوئلا بدهیم احتمالا با این اسم کسی آن را نمی خرد.

ضمن آنکه در فارسی نیز رانا معنی خاصی ندارد (لقب راجاهای هندی ..!!) (دهخدا و معین)
شاید هم مانند کلمات گویا، بینا و شنوا (فعل امر+ الف ) ترکیبی از Run + الف ! است یعنی دونده.

بدیهیست که ممکن است یک کلمه در زبانهای مختلف معانی بسیار متفاوتی داشته باشد انتظار نمیرود که تمام زبانهای دنیا بررسی شود ولی و کمی مطالعه و پرس و جو لازمه چنین کاریست. فکر میکنم این خودرو نیز مانند دیگر خودروهای ایران خودرو تغییر نام خواهد داشت.

نامگذاری خودرو در ایران را مقایسه کنید با نامهایی که خودروهای خارجی دارند. وقتی نیسان نام یکی از محصولات خود را قشقایی(Qashqai) میگذارد، اولین چیزی که دیده میشود، دقت نظر و مطالعه وسیع کمیته ایی است، که برای نام گذاری خودرو در آن شرکت فعالیت دارند. از آنجا که در ایران (مثل شخص خود من) همه کارشناس همه چیز هستیم، نتیجه بهتر از این نمیشود.
ارادتمند تمام همکاران پیشین و دوستان در ایران خودرو هستم. به دل نگیرید. نظر دوستان را در این زمینه به دیده منت میپذیرم.


پی نوشت:

بعضی از دوستان نظر دادند که رانا از ریشه راندن و مانند بینا و شنواست (در وبسایت مربوط به این خودرو نیز چنین آمده است) ولی باز هم به نظر من این واژه اشکال دارد. بینا یعنی کسی که میبیند و شنوا یعنی کسی که میشنود و ... پس رانا یعنی کسی که میراند؟ ولی کسی که این لغت را ابداع کرده منظورش از رانا چیزیست که رانده میشود نه راننده!! انصاف دهید که کسی با شنیدن این لغت، به آن معنی که منظور بوده نمیرسد.

نظرتان در مورد این جمله ها چیست؟

  • خودروی من راناست.
  • رانایی خودروی من بینظیر است.
  • چه ماشین رانایی داری!


نقشه شهرهایی از جهان که تا کنون دیده اید

در این سایت میتوانید مکانهایی از دنیا که تابحال رفتید و یا می خواهید برید رو نشانه گذاری کنید و عکس یا مطلبی هم که در مورد هر شهر دارید Upload کنید.
این سایت برای مدیران ایران خودرو و بعضی از کارشناسان اونجا بیشتر توصیه میشه. فکر کنم برای بعضی از همکاران قدیمی نقشه اروپا مثل نقشه ایران برای من باشه که جای خالی نمیشه توش پیدا کرد.

این هم نقشه جاهایی هست که من رفتم

فیلترشکن ایرانی


این فیلتر شکن فایل کوچکیست که ظاهرا خوب کار میکنه و هرکی دانلود کرده پس نیورده! با تمام Browser ها کار میکنه و تنظیم خاصی نمیخواد فقط اجرا کنید. به راحتی هم قابل فعال و غیر فعال کردن هست.

دریافت کنید

خیابانها در اطراف واشنگتن

خیابان ها در شهر واشنگتن دی سی


روزهای اول که اومده بودیم اینجا، به سختی میتونستم راه و مسیر رو در هنگام رانندگی حدس بزنم و بعضی مواقع کلی توی خیابون ها پیچ و تاب میخوردم تا راه رو پیدا کنم. البته GPS از یک سو کمک میکنه تا مسیر رو پیدا کنید ولی از سوی دیگر ذهن رو تنبل میکنه تا مسیر ها رو یاد بگیره. GPS رو تقریبا همه توی ماشین دارند که با حدود 80 تا 400 دلار میشه خریداری کرد. با اینهمه مسیر ها و خیلبان ها در آمریکا GPS واقعا وسیله لازمی هست.
اما مشکل من فقط GPS نبود. نقشه گوگل کمک کرد که بفهمم مشکل چیه. در واقع 3 علت رو میتونم بشمرم

  • در آمریکا بیشتر خیابانهای اصلی هم شماره دارند و هم اسم! و GPS بعضی مواقع اسم رو میگه و بعضی مواقع شماره.
  • یک خیابان اصلی ممکنه در قسمت های مختلف اسم های مختلف داشته باشه! عکس زیر نشون میده که مثلا یک خیابان (سرمه ایی رنگ) بعد از تقاطع با خیابان دیگر اسم آن خیابان را میگیرد (مسیر سبز و قرمز و آبی) یعنی 3 اسم برای یک امتداد.
  • یکی از اصولی که کمک به پیدا کردن مسیر و آشنایی با یک منطقه میکنه توازی و عمود بودن خیابانهاست ولی در منطقه ما، این اصل خیلی کم رعایت شده (باز هم یک نگاه به عکس زیر بیندازید- کلیک) البته عکس بالا مربوط به داخل شهر واشنگتن دی سی هست که نظم خیلی خوبی داره و خیابانها عمودی و افقی هستند و عمودی ها شماره و افقی ها حروف الفبا رو دارند که کار رو خیلی راحت میکنه. گرچه در اونجا هم اسم کسی یا شهیدی رو روی بعضی خیابونها گذاشتند که نظم رو به هم میزنه. ولی کلا خیلی بهتره.
خیابان ها در اطراف شهر واشنگتن دی سی (شهر Reston)

به غیر از دستگاه GPS بیشتر موبایلها هم اینجا این امکان رو دارند که با ماهی 10-12 دلار میشه از اونها استفاده کرد کلیپ زیر دقیقا سیستمی هست که خودم هم ازش استفاده میکنم.



یک نرم افزار مهندسی


این نرم افزار مختص انجام محاسبات معمول در مهندسی مکانیک و عمران است. محاسباتی شامل موارد زیر

  • انواع تیرها و بارگذاری آنها
  • خرپا (با امکان طراحی هر نوع خرپای دو بعدی)
  • پیچش
  • خمش
  • کمانش
  • پرچ
  • مخازن تحت فشار
  • دایره مور
یادش به خیر اون زمان (حدود سال 74) یک فلاپی دیسک دست به دست میشد، برای محاسبات جداول ترمودینامیک چه ذوقی میکردیم، حالا از زمین و زمان نرم افزار مهندسی میباره.




دورها

نمیدونم این تجربه رو داشتید یا نه، پنج، شش سال پیش با دوستی آشنا شدم که انگار از خیلی قبل میشناختمش یعنی بعد از آشنایی احساس کردم سالهاست که همدیگه رو میشناسیم. توی زندگیم شاید سه چهار مورد رو میتونم با این حس نام ببرم.
این دوست عزیز جناب حنیف افخمی ستوده است که به دوستی با او افتخار میکنم. این آقا حنیف ما طبع شعر قابل تحسینی داره و قبل از این که ما راهی سفر طولانیمون بشیم لطف کرد و این شعر رو برامون نوشت. خوندنش حس خوب و محکمی بهم میده. میخواستم شما هم از خوندنش لذت ببرید.



دورها

دورها
همیشه خانه ها گریه می کنند
گفتی که دورها خانه ها گریه می کنند

خورشید را در چشمت نشاندی
و جاده قدم هایت را می شمرد

هر گردنه
سوالی بود به سنگینی همه ی پس پشت
پرتگاهی که
دهان گشاده بود
کنامی که
کمین می کشید
ماری که
می لغزید

یا بهشتی که وعده داده شده .


سنگ ها
گردنه ها
و گام هایت .
در عبور از آن همه
غباری مانده .


دستانی که خورشید را به طلوع می آرند
همیشه تاول دارند
چشمانی که سحر را می جویند
اشکبارند
پسران طوفان
همیشه بی قرارند .


نمی توان به فراغت خفت
و از صبح نوشید
با لبان سوخته
نمی توان به فراخی خندید .


گردنه ها
زیر گام هایت لرزید
جاده را سر تسلیم نبود
همچنان که ترا پای خستگی
سنگ های نامنتظر
زخم های ترا تقدیس کردند

و سرنوشت
به پاس جستجویت
سربسته ترین راز عالم شد.

حنیف افخمی ستوده
--------------------


عکس بالا رو که با حال و هوای شعر نزدیک احساس کردم مسیر دریاچه گهر است که پارسال گرفته ام و خاطره 60 کیلومتر پیاده روی در یک روز را برایم زنده میکند.