‏نمایش پست‌ها با برچسب داستان. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب داستان. نمایش همه پست‌ها

فایل صوتی قصه علیمردان خان

یادمه بچه که بودم چند تا از داستان های شرکت "48 داستان" یا سوپراسکوپ را داشتم و بارها و بارها اون ها رو گوش میدادم. همون زمان که به جای کارتون های امروزی، "پرفسور بالتازار" و "سندباد" و "تنسی تاکسیدو" میدیدیم و دلمون به خوندن کیهان بچه ها و کتاب "خری که خر نشد" خوش بود (کتابی که مادرم برای راحتی من برای همه کلماتش اَ،اِ، اُ و تشدید گذاشته بود). اون موقع نه PSP و Playstation بود و نه ماهواره ! و اینترنت.

بگذریم..
یکی از دستانهای زیبای شرکت مذکور نوار "علیمردانخان" بود که اینجا براتون فایل صوتیش رو میذارم. راستی کسی خبر داره چه بلایی سر این شرکت اومد؟ چون تا اونجایی که یادمه فقط حدود 20 تا آلبوم منتشر کرد و بعد دیگه خبری ازش نشد.

داشت عباسقلیخان پسری
پسر بی ادب و بی هنری
اسم او بود علیمردان خان
اهل منزل زدستش به امان


یادمون نره که هنرمندی استاد مرتضی احمدی رو که مثل همیشه بی بدیل و تحسین برانگیزه.

این قصه رو با حجم 18 مگابایت از اینجا بردارید

داستان کوتاه طنز با صدای شاملو


در کودکی اولین بار با شنیدن نوار خروس زری پیرهن پری احمد شاملو با او آشنا شدم و یادمه که نام فامیلش برام عجیب به نظر میومد.

یک داستان کوتاه طنز از احمد شاملو درباره نفوذ واژه های بیگانه به زبان فارسی حتما بشنوید.
ایده اش شبیه کتاب فارسی شکراست اثر جمالزاده است ولی با توجه به اجرای آن توسط خود نویسنده در یک محفل احتمالا در آمریکا ، خیلی شنیدنی هست.
با تشکر از دوست خوبم حنیف افخمی

متن کتاب قلعه حیوانات


مزرعهٔ حیوانات: داستان پریان (Animal Farm: A Fairy Story)، که در ایران به نام‌های قلعهٔ حیوانات و مزرعهٔ حیوانات ترجمه شده‌است، رمان کوتاهی تمثیلی به زبان انگلیسی و نوشتهٔ جورج اورول است، دربارهٔ گروهی از حیوانات که انسان‌ها را از مزرعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند بیرون می‌کنند و خود ادارهٔ مزرعه را به دست می‌گیرند، ولی پس از مدتی این حکومت به حکومتی خودکامه با شرایط مشابه قبل تبدیل می‌شود. این رمان در طول جنگ جهانی دوم نوشته شد و در سال ۱۹۴۵ میلادی منتشر شد، ولی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی محبوب شد. معروفترین جمله این کتاب «همه حیوانات باهم مساویند، اما برخی مساوی ترند» است.در زبان انگلیسی به عنوان ضرب المثل وارد شده‌است.(ویکیپدیا)

داستان شکوفه های گیلاس



با محمد صالح علاء سال 71 آشنا شدم . موقعی که مشغول درس خوندن برای کنکور بودم و شبها رادیو تنها همدمم بود. راه شب گوش میدادم و یکی تو سر خودم میزدم یکی تو سر کتابها!

جمعه ها محمد صالح علاء در راه شب قصه میگفت. یادمه هر جمعه منتظر داستانهاش بودم. یک شب یکی از داستان هاش رو ضبط کردم.

اگر اشتباه نکنم اسمش "شکوفه های گیلاس" بود. داستان پسری یک لا قبا که عاشق دختر پولداری شده بود.

داستان لطیف و در عین حال خاصیه چرا که نویسنده اش سبک خاصی داره.

حالا بعد از سالها اون نوار رو mp3 کردم با اجازه آقای صالح علاء فایلش رو اینجا میذارم. بد نیست گوش بدبد. البته با عرض معذرت، کیفیتش پایینه.

دانلود فایل صوتی داستان

یا از اینجا

کتاب گویا! روایت لیلی و مجنون


اگر حال و حوصله خوندن کتاب ندارید لا اقل فقط وقت بگذارید. دکتر الهى داستان لیلی و مجنون را براساس منظومه نظامی گنجوی روایت می‌كند. کلیک راست و ذخیره کنید و گوش کنید. حدود 140 دقیقه

01.wma

02.wma

03.wma

04.wma

05.wma

06.wma

07.wma

08.wma

09.wma

منبع

صدای پای آب



یادم نمیاد دقیقا کِی بود ولی اولین آشنایی من با شعرهای سهراب با نوار صدای پای آب بود که درآن خسروشکیبایی هنرمند مورد علاقه ام اشعاری رو از هشت کتاب سهراب سپهری میخوند. موقعی قدر کار زیبای خسرو شکیبایی رو دونستم که بارها و بارها از رادیو و تلوزیون خواندن اشتباه شعرهای سهراب رو می شنیدم. واقعا بسیار زیبا و با توجه به معنای شعر این دکلمه ها اجرا شده اند. اینجا ضمن گذاشتن فایلهای این آلبوم متن شعر زیبای پیامی در راه سهراب را مینویسم :

روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد
در رگ ها نور خواهم ریخت
و صدا خواهم در داد ای سبدهاتان پر خواب، سیب آوردم سیب سرخ خورشید
خواهم آمد گل یاسی به گدا خواهم داد
زن زیبای جذامی را گوشواری دیگر خواهم بخشید
کور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ
دوره گردی خواهم شد کوچه ها را خواهم گشت جار خواهم زد : ای شبنم شبنم شبنم
رهگذاری خواهد گفت : راستی را شب تاریکی است کهکشانی خواهم دادش
روی پل دخترکی بی پاست دب کبر را بر گردن او خواهم آویخت
هر چه دشنام از لب خواهم برچید
هر چه دیوار از جا خواهم برکند
رهزنان را خواهم گفت : کاروانی آمد بارش لبخند
ابر را پاره خواهم کرد
من گره خواهم زد چشمان را با خورشید ‚ دل ها را با عشق سایه ها را با آب شاخه ها را با باد
و به هم خواهم پیوست خواب کودک را با زمزمه زنجره ها
بادبادک ها به هوا خواهم برد
گلدان ها آب خواهم داد
خواهم آمد پیش اسبان ‚ گاوان ‚ علف سبز نوازش خواهم ریخت
مادیانی تشنه سطل شبنم را خواهم آورد
خر فرتوتی در راه من مگس هایش را خواهم زد
خواهم آمد سر هر دیواری میخکی خواهم کاشت
پای هر پنجره ای شعری خواهم خواند
هر کلاغی را کاجی خواهم داد
مار را خواهم گفت : چه شکوهی دارد غوک
آشتی خواهم داد
آشنا خواهم کرد
راه خواهم رفت
نور خواهم خورد
دوست خواهم داشت

قابل توجه کسانی که شعر نو را عمدتا بی معنی میدانند و به عبارتهایی مانند نور خوردن ایراد میگیرند. لطفا لینک های زیر را ببینید و این تعبیر را در افکار و اشعار مولانا دنبال کنید


می افتم Amelie با خواندن عبارت " کور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ " یاد فیلم لطیف










و اما فایتهای صوتی (البته با کیفیت نه چندان خوب)
شب تنهایی خوب
چه درونم تنهاست
ندای آغاز
دوست
پیامی در راه
ساده رنگ
در گلستانه
پیغام ماهی ها
نشانی
و شاهکار سهراب صدای پای آب

فایلهای صوتی برگرفته از آوای آزاد

سیمای دو زن




داستان های شور انگیز لیلی و مجنون و خسرو و شیرین (شاهکارهای نظامی گنجوی) را کما بیش میدانیم و هر از چندگاهی در مورد آن میشنویم یا مطلبی می خوانیم ولی من خودم تا بحال به فکر مقایسه شخصیت لیلی و شیرین به عنوان یک زن عرب و یک زن ایرانی نیفتاده بودم تا اینکه یکی از دوستان گفت آقای سعیدی سبرجانی کتابی به نام "سیمای دو زن" دارد که در آن این دو معشوقه را مقایسه نموده . با گشت و گذاری در اینترنت متن کتاب رو پیدا کردم که میتونید از اینجا بردارید

داستان کوتاه



وقتی خیلی کوچک بودم اولین خانواده ای که در محلمان تلفن خرید ما بودیم . هنوز جعبه قدیمی و گوشی سیاه و براق تلفن که به دیوار وصل شده بود به خوبی در خاطرم مانده.ا

قد من کوتاه بود و دستم به تلفن نمیرسید ولی هر وقت که مادرم با تلفن حرف میزد می ایستادم و گوش میکردم و لذت میبردم .ا

بعد از مدتی کشف کردم که موجودی عجیب در این جعبه جادویی زندگی می کند که همه چیز را می داند . اسم این موجود اطلاعات لطفآ بود ، و به همه سوالها پاسخ می داد.ا

ساعت درست را می دانست و شماره تلفن هر کسی را به سرعت پیدا میکرد .ا

بار اولی که با این موجود عجیب رابطه بر قرار کردم روزی بود که مادرم به دیدن همسایه مان رفته بود . رفته بودم در زیر زمین و با وسایل نجاری پدرم بازی میکردم که با چکش کوبیدم روی انگشتم.ا

دستم خیلی درد گرفته بود ولی انگار گریه کردن فایده نداشت چون کسی در خانه نبود که دلداریم بدهد .ا

انگشتم را کرده بودم در دهانم و همین طور که میمکیدمش دور خانه راه می رفتم . تا اینکه به راه پله رسیدم و چشمم به تلفن افتاد ! فوری رفتم و یک چهار پایه آوردم و رفتم رویش ایستادم .ا

تلفن را برداشتم و در دهنی تلفن که روی جعبه بالای سرم بود گفتم اطلاعات لطفآ .ا

صدای وصل شدن آمد و بعد صدایی واضح و آرام در گوشم گفت : اطلاعات .ا

انگشتم درد گرفته .... حالا یکی بود که حرف هایم را بشنود ، اشکهایک سرازیر شد .ا

پرسید مامانت خانه نیست ؟

گفتم که هیچکس خانه نیست .ا

پرسید خونریزی داری ؟

جواب دادم : نه ، با چکش کوبیدم روی انگشتم و حالا خیلی درد دارم .ا

پرسید : دستت به جا یخی میرسد ؟

گفتم که می توانم درش را باز کنم .ا

صدا گفت : برو یک تکه یخ بردار و روی انگشتت نگه دار .ا

یک روز دیگر به اطلاعات لطفآ زنگ زدم .ا

صدایی که دیگر برایم غریبه نبود گفت : اطلاعات .ا

پرسیدم تعمیر را چطور می نویسند ؟ و او جوابم را داد .ا

بعد از آن برای همه سوالهایم با اطلاعات لطفآ تماس میگرفتم .ا

سوالهای جغرافی ام را از او می پرسیدم و او بود که به من گفت آمازون کجاست . سوالهای ریاضی و علومم را بلد بود جواب بدهد . او به من گفت که باید به قناریم که تازه از پارک گرفته بودم دانه بدهم .ا

روزی که قناری ام مرد با اطلاعات لطفآ تماس گرفتم و داستان غم انگیزش را برایش تعریف کردم . او در سکوت به من گوش کرد و بعد حرفهایی را زد که عمومآ بزرگترها برای دلداری از بچه ها می گویند . ولی من راضی نشدم . ا

پرسیدم : چرا پرنده های زیبا که خیلی هم قشنگ آواز می خوانند و خانه ها را پر از شادی میکنند عاقبتشان اینست که به یک مشت پر در گوشه قفس تبدیل میشوند ؟

فکر میکنم عمق درد و احساس مرا فهمید ، چون که گفت : عزیزم ، همیشه به خاطر داشته باش که دنیای دیگری هم هست که می شود در آن آواز خواند و من حس کردم که حالم بهتر شد .ا

وقتی که نه ساله شدم از آن شهر کوچک رفتیم . دلم خیلی برای دوستم تنگ شد . اطلاعات لطفآ متعلق به آن جعبه چوبی قدیمی بر روی دیوار بود و من حتی به فکرم هم نمیرسید که تلفن زیبای خانه جدیدمان را امتحان کنم .ا

وقتی بزرگتر و بزرگتر می شدم ، خاطرات بچگیم را همیشه دوره میکردم . در لحظاتی از عمرم که با شک و دودلی و هراس درگیر می شدم ، یادم می آمد که در بچگی چقدر احساس امنیت می کردم .ا

احساس می کردم که اطلاعات لطفآ چقدر مهربان و صبور بود که وقت و نیرویش را صرف یک پسر بچه میکرد .ا



سالها بعد وقتی شهرم را برای رفتن به دانشگاه ترک میکردم ، هواپیمایمان در وسط راه جایی نزدیک به شهر سابق من توقف کرد . ناخوداگاه تلفن را برداشتم و به شهر کوچکم زنگ زدم : اطلاعات لطفآ !

صدای واضح و آرامی که به خوبی میشناختمش ، پاسخ داد اطلاعات .ا

ناخوداگاه گفتم می شود بگویید تعمیر را چگونه می نویسند ؟

سکوتی طولانی حاکم شد و بعد صدای آرامش را شنیدم که می گفت : فکر می کنم تا حالا انگشتت خوب شده .ا
خندیدم و گفتم : پس خودت هستی ، می دانی آن روزها چقدر برایم مهم بودی ؟

گفت : تو هم میدانی تماسهایت چقدر برایم مهم بود ؟ هیچوقت بچه ای نداشتم و همیشه منتظر تماسهایت بودم .ا

به او گفتم که در این مدت چقدر به فکرش بودم . پرسیدم آیا می توانم هر بار که به اینجا می آیم با او تماس بگیرم .ا

گفت : لطفآ این کار را بکن ، بگو می خواهم با ماری صحبت کنم .ا

سه ماه بعد من دوباره به آن شهر رفتم .ا

یک صدای نا آشنا پاسخ داد : اطلاعات .ا

گفتم که می خواهم با ماری صحبت کنم .ا

پرسید : دوستش هستید ؟

گفتم : بله یک دوست بسیار قدیمی .ا

گفت : متاسفم ، ماری مدتی نیمه وقت کار می کرد چون سخت بیمار بود و متاسفانه یک ماه پیش درگذشت .ا
قبل از اینکه بتوانم حرفی بزنم گفت : صبر کنید ، ماری برای شما پیغامی گذاشته ، یادداشتش کرد که اگر شما زنگ زدید برایتان بخوانم ، بگذارید بخوانمش .ا

صدای خش خش کاغذی آمد و بعد صدای نا آشنا خواند : به او بگو که دنیای دیگری هم هست که می شود در آن آواز خواند ... خودش منظورم را می فهمد